خدمت به بندگان خدا در اسلام- 6
46 بازدید
تاریخ ارائه : 6/2/2013 8:30:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

خدمت به بندگان خدا در اسلام- 6

اگر بخواهیم مثال ساده ای بزنیم تا ارزش برطرف کردن نیاز نیازمندان را بشناسیم، باید بدانیم بی نیازان به نیاز مندان  نیاز دارند؛ درست مانند کسی که تشنه است و دنبال رفع تشنگی ست؛ پس باید گشت و نیازمند را یافت و به او خدمت کرد تا خود را سیراب کنیم. اگر رفع حاجت از گرفتاران و حاجتمندان ارزش نداشت این آیه قرآن در باره ی علی نازل نمی شد: وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسکِیناً وَ یَتِیماً وَ أَسِیراً؛ إِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لانُرِیدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شکُوراً(انسان/9-8): و بر اساس عشق به خدا، بینوا و یتیم و اسیر را خوراک مى‏دادند؛ و[گفتند:] ما براى خشنودى خدا به شما خوراک دادیم و پاداش و سپاسى از شما نمى‏خواهیم. (از علمای اهل سنت می توان از ابن اثیر در اسدالغابه ج5 ص530 به بعد. اوحدی در اسباب النزول ص331 به بعد . زمخشری در تفسیر کشّاف ذیل آیه «وَ جَزاهم بِما صَبَروا جنَّةً و حَریراً». شبلنجی در نورالأبصار ص102.  فخر رازی در تفسیر کبیر ذیل آیات سورۀ مبارکۀ «هل اتی». محبّ طبری در الرّیاض النضرة ج2 ص227. برگرفته: از سایت پدر مهربان)

پس کمک به بی نوایان و نیازمندان چه در حال نماز و چه در غیر آن امری بسیار ارزشمند است که خداوند متعال روش علی(ع) را در کتابش آورده و برای تشویق بی نیازان به این امر خیر، آن را یادآوری کرده است. و اگر كسی بتواند نیاز برادران دینی و هم نوعان خود را برآورد و كوتاهی كند، مورد خشم و انتقام و حتّا خیانت به خداوند متعال دانسته شده و ذلّت و خواری دنیا و آخرت را برای خویش آماده ساخته است به همین جهت هر كس می تواند در چنین امر با ارزشی، پیش قدم باشد، نباید دست روی دست بگذارد و به قول سعدی: "ای دستت می رسد کاری بکن/ پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار"

باید همت کند و از کمک دریغ نورزد تا محبوب ترین کار را انجام داده باشد و محبوب ترین فرد نزد خدا به شمار آید: أحَبُّ الأعمالِ إلی اللهِ مَن أطعمَ مسكيناً مِن جُوعٍ أو دَفَعَ عَنهُ مَغرَماً أوكَشَفَ عَنهُ كَرباً: بهترين كارها در پيش خدا آن است كه بينوايي را غذا دهد، يا تاوان و زیان او را بپردازند يا ناراحتی ای را از او دور نمايند (كنز العمال ، ج 6 ، ص 342 ، ح 15958 و نهج الفصاحه ح 1417)

امام صادق (ع) می فرماید:

إنَّ الرَّجلَ لَیَسألُنی الحاجةَ فَاُبادرُ بِقَضائِها مَخافةً أن یَسْتَغنی عَنها فلا یَجِدُ لَها مَوقِعاً إذا جاءَتهُ ( بحارالانوار، چاپ بیروت، ج 71 / صفحات 286، 317 و عیون الاخبار الرضا ج۲، ص۹۷۱) : كسی كه برای حاجتی از من درخواست نماید ازنگرانی این كه نكند از آنچه خواسته [از طریق دیگری برآورده شود و] بی نیاز گردد، زودتر انجام می دهم  تا این توفیق نصیب من گردد. (برگرفته از "نقطه هاي آغاز در اخلاق عملي"، ص477 محمد رضا مهدوي كني با ویرایش برگردان فارسی آن)

ارزش یاری کردن به دیگران را در این سخنان اهل بیت ببینیم: 

حضرت امام جعفر صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود:

مَنْ قَضی لِأخیهِ الْمؤمن حاجةً قضَی اللهُ عزَّوجلَّ لهُ یوْمَ القِیامهِ مِأَةَ الْفِ حاجةٍ من ذلك، أوَّلُها الْجنَّةُ و مِن ذلك أن یُدْخِلَ قَرابَتَهُ و مَعارفَهُ وَ إخوانَهُ الْجنَّةَ بَعدَ أن لا یَكُونوا نُصّاباً (اصول کافی ج 2 ح 2136)

كسی كه یكی از خواسته های برادر دینی خود را برآورد، خداوند عزّ وَ جلّ در روز قیامت صدهزار خواسته ی او را بر ‎آورده خواهد کرد كه نخستین آن ها بهشت است و خویشان و آشنایان و برادران دینی او را نیز وارد بهشت می كند که از جمله ی آن  پاداش هاست، البته به شرط این که  شرط این كه "ناصبی" نباشند.

و نیز فرمود: قَضاءُ حاجَةِ الْمُؤمِنِ أفْضَلُ مِن ألفِ حَجَّة مُتَقَبَّلة بِمَناسِكِها، وَ عِتْقِ ألْفِ رَقَبَة لِوَجهِ اللهِ، وَ حِمْلانِ ألفِ فَرَس في سَبيلِ اللهِ بِسَرجِها وَ لَحمِها (أمالي صدوق، ص197  برگرفته از سایت اندیشه قم): برآورده کردن  نيازهاي مؤمن از هزار حجّ مقبول و آزادي هزار بنده و فرستادن هزار اسب مجهّز در راه خدا(برای ج