به دنیا آمدن تا رفتن
47 بازدید
تاریخ ارائه : 2/16/2013 10:34:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

آفریدگار توانای نظام آفرینش، طوری ما را  آفریده است که هم کودکی خود را ببینیم و هم نوجوانی تا پیری و مردن خود را به عبارت دیگر: از مرحله آغاز آفرینش دوران جنین تا مرگ و رفتن زیرخاک را جلوی چشم خود ببینیم تا هرلحظه از سیرتکاملی خویش را نگاه کرده   و این سیر، مانند رژه سربازان در حضور فرمانده ی خود است. بزرگتران از خود را که می بینیم تا مرحله مردن بدرقه می کنیم و کوچکتران از خود را که می بینیم ، آنان را تا مرز زمان درک این سیر همراهی می کنیم . خود را به طرف رفتن، به جهان دیگر می بینیم  و آن را از رفتن دیگران قبل از خود حس می کنیم  و با بچه دار شدن خود، به دورانی از خود را که ندیده ایم ، پی می بریم. این سیر و  حرکت پدیدار شدن تا رفتن به جهان دیگر با مرگ،  همیشه پیش روی ما قرار دارد فقط باید بیدار باشیم و آن را درک کنیم