جاده!
33 بازدید
تاریخ ارائه : 1/22/2013 11:20:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

جاده!

درجاده ام؛ جاده را می پیمایم.جاده را می پیمایم تا به  سر منزل مقصود برسم.جاده، آغاز و انجامی ندارد.گمانم مثل خداست که  آغاز و پایانی ندارد.جاده ای که بی آغاز و انجام است به خدا ختم می شود.سر منزل مقصود آفریدگار جهان است.این جاده ای ست که باید پیمود.کسی نیست که دراین جاده راه نرود. هرکس بخواهد نرود، می برندش .این جاده ای ست بی اختیار.«هرکه آمد عمارت از نوساخت / رفت و منزل به دیگری پرداخت»باید این جاده را طی کرد تا به سرمنزل مقصود رسید.نصرت الله جمالی 6/9/1390ساعت 21