بوی حسین(ع)
33 بازدید
تاریخ ارائه : 12/12/2011 9:13:00 AM
موضوع: سایر

بوی حسین(ع)

مشامی حسینی بیاور به دست/ که از بوی آن جمله گردی تو مست-

برو کربلا را وَر اندازکن/ نسیم حیاتش به جان ساز کن-

ز اسب سفر شد پیاده حسین/ قدمگاه او گشت، نور دوعین-

نگر خیمه ها یک به یک شد به پا/ بشد صحنه ای باصفا، با بقا-

عجب صحنه ای! از زن و بچه ها/ همه هاج و واجند از این کربلا-

مدینه کجا خانه ی جد ما/ چرا اهل بیت نبی کربلا؟-

بیابان خاکی و صحرای طف/ که لشگرزده دشمنان صف به صف-

زکوفه همه دشمنان آمدند/ به دور حسین حلقه برهم نهند-

ببستند آب فرات از ستم/ چنین شد بر آل رسولش ستم-

چو ذلت بخواستند بر آل رسول/ حسین پور احمد نکردش قبول-

بفرمود ذلت زما دور باد/ زما بیعتی با یزید جور ناد-

به یک نیم روزی  ز شمشیر کین/ بکشتند آل رسول مُبین-

تن آن شهیدان به خون دوختند/ بیابان طف خیمه ها سوختند-

همه کشته ها را به سمّ ستم/ بکوبیده بی ذره ای آه و غم-

همه کودکان در گریز و فرار/ به تاریکی و دهشت بی قرار،-

نوازش کجا؟ تازیانه زدند/ چه جرمی بر ایشان بهانه زدند؟-

سر شیرمردان آل رسول/ به نیزه زدند از جوان و کهول-

بشد وادی کربلا خون و خاک / همه دوستان خدا سینه چاک-

ستمگر برفت و حسین زنده ماند/ ببینش که این کربلا زنده ماند-

رسان بر مشامم تو بویش خدا!/ حسین را هم عباس نور "دُوجی"-

7/9/ 1390 برابر با دوم محرم 1433

نصرت الله جمالی